چــه نوشــــتـه ای چــه قـلـــمـــــی

با توجه به ظاهر آیه ی 15 سوره مبارکه ی احقاف (46)،1 و بیان روایات حکمت ذکر و قرار دادن سن چهل سالگی در زندگی، رسیدن انسان در این سن و سال به کمال رشد و عقل است که یک نوع پختگی را در فکر و زندگی انسان گزارش می کند. و در این سن و سال انسانها نوعاً قدرت تجزیه و تحلیل درست را پیدا کرده، قدر پدر و مادر را دانسته و با یاد آوری و شکر نعمتها و لطفهای گذشته ی الهی از این ناحیه، درخواست کننده الطاف و نعمتهای دیگر برای آینده می شوند.لذا می بینیم در مورد بخش مورد سؤال، آیه می فرماید: حیات انسان (بعد از دوره ی جنینی، کودکی، نوجوانی و جوانی) هم چنان ادامه مى یابد تا زمانى که به کمال قدرت و نیروى جسمانى رسد، و به چهل سالگى وارد مى گردد (حَتَّى إِذا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَ بَلَغَ أَرْبَعِینَ سَنَةً).

در روایتی از رسول خدا صلی الله علیه و آله آمده است: هر فردی که چهل ساله شود و خیرش بر شرش غالب نگردد شیطان بین دو چشمش را می بوسد و می گوید: این چهره دیگر رستگار نمى شود (هَذَا وَجْهٌ لَا یُفْلِح‏)