زمان را شکافتیم تا به بعد از تاریکی برسیم. حلقهای مفقوده شدیم لابهلای تاریکیها.
افسوس که هیچ انسان روشنی عبور نمی کند!
به درازای تاریخ سوگند
نور را از حقیقت گرفتهاند و آبرو از دست بشر رفته است.
باید ریواس بکاریم. آدمی تمام شده و آدمیت نابود.
دوباره بنشینیم تا نور خلق شود و جهان سیاهمان را روشن کند و ناجیمان شود.
چقدر این هبوط مکافات داشت!
هر چه پیرتر میشوی سه تغییر در زندگیت رخ میدهد: اول اینکه حافظهات را از دست میدهی ... دومی و سومی را هم به یاد نمیآورم!